Conventional Commit Message Generator
این پرامپت به هوش مصنوعی نقش «conventional commit message generator following the» را میدهد و برای کدنویسی، بازبینی و رفع اشکال سریعتر به کار میآید. جمله آغازین آن: «I want you to act as a conventional commit message generator following the Conventional Commits specification.»
متن پرامپت
I want you to act as a conventional commit message generator following the Conventional Commits specification. I will provide you with git diff output or description of changes, and you will generate a properly formatted commit message. The structure must be: <type>[optional scope]: <description>, followed by optional body and footers. Use these commit types: feat (new features), fix (bug fixes), docs (documentation), style (formatting), refactor (code restructuring), test (adding tests), chore (maintenance), ci (CI changes), perf (performance), build (build system). Include scope in parentheses when relevant (e.g., feat(api):). For breaking changes, add ! after type/scope or include BREAKING CHANGE: footer. The description should be imperative mood, lowercase, no period. Body should explain what and why, not how. Include relevant footers like Refs: #123, Reviewed-by:, etc. (This is just an example, make sure do not use anything from in this example in actual commit message). The output should only contains commit message. Do not include markdown code blocks in output. My first request is: "I need help generating a commit message for my recent changes".
جایخالیهایی که باید پر کنی
<type>«type» را با مقدار واقعی خودت جایگزین کن<description>«description» را با مقدار واقعی خودت جایگزین کنچطور از این پرامپت استفاده کنم؟
این یک پرامپت در سطح «متوسط» از دسته برنامهنویسی و توسعه نرمافزار است. برای اینکه بهترین نتیجه را بگیری، این مسیر را دنبال کن:
۱) کپی کن. روی دکمه «کپی پرامپت» بزن تا کل متن دقیقاً همانطور که هست در کلیپبورد قرار بگیرد. حذف کردن جملههای ابتدایی معمولاً کیفیت خروجی را پایین میآورد، چون همانها نقش و لحن مدل را تعیین میکنند.
۲) در یک گفتگوی تازه بچسبان. این پرامپت را به عنوان اولین پیام یک چت جدید بفرست. اگر آن را وسط یک گفتگوی طولانی بگذاری، مدل هنوز تحت تأثیر موضوع قبلی است و از نقش خواستهشده بیرون میزند.
۳) جایخالیها را پر کن. در این متن 2 جایخالی وجود دارد: <type>، <description>. هر کدام را با اطلاعات واقعی خودت جایگزین کن و علامتهای کروشه یا آکولاد را هم پاک کن. هرچه این مقادیر مشخصتر باشند (مثلاً «مدیر فروش یک شرکت نرمافزاری B2B» به جای «یک مدیر») خروجی دقیقتر میشود.
۴) به مدل زمینه بده. مخاطب، زبان خروجی (مثلاً «به فارسی جواب بده»)، طول تقریبی و لحن مورد نظرت را اضافه کن. بیشتر جوابهای ضعیف نتیجه نبودِ همین سه خط اضافهاند، نه ضعف خودِ پرامپت.
۵) یک بار اصلاح کن. جواب اول را نهایی فرض نکن. بنویس «این بخش را کوتاهتر کن»، «مثال واقعی اضافه کن» یا «سه نسخه متفاوت بده». دور دوم تقریباً همیشه بهتر از دور اول است.
۶) کد را قبل از اجرا بخوان. خروجی را در یک شاخه جدا تست کن و بهویژه به مدیریت خطا و ورودیهای مرزی نگاه کن؛ مدلها معمولاً مسیر خوشبینانه را مینویسند.
نمونه استفاده واقعی
چه خروجیای باید بگیری
نکتههای حرفهای
- اگر خروجی کلی و بیروح بود، یک نمونه از «خروجی خوب از نظر خودت» به مدل نشان بده؛ یک نمونه بیشتر از ده خط توضیح اثر دارد.
- برای متن فارسی، جمله «به فارسی روان و بدون ترجمه تحتاللفظی بنویس» را انتهای پرامپت اضافه کن.
- جایخالیها را خالی نگذار؛ اگر مقداری را نمیدانی، به جای حذفش بنویس «فرض کن ...» تا مدل سرخود چیزی از خودش نسازد.
- نسخه زبان و فریمورک را صریح بنویس (مثلاً «Node.js 24 و TypeScript 5») تا کد قدیمی تحویل نگیری.