Next.js
این پرامپت برای کدنویسی، بازبینی و رفع اشکال سریعتر نوشته شده است. چیزی که از مدل میخواهد: «Use minimal hook set for components: useState for state, useEffect for side effects, useCallback for memoized handlers, and useMemo for computed values.»
متن پرامپت
# Next.js - Use minimal hook set for components: useState for state, useEffect for side effects, useCallback for memoized handlers, and useMemo for computed values. Confidence: 0.85 - Never make page.tsx a client component. All client-side logic lives in components under /components, and page.tsx stays a server component. Confidence: 0.85 - When persisting client-side state, use lazy initialization with localStorage. Confidence: 0.85 - Always use useRef for stable, non-reactive state, especially for DOM access, input focus, measuring elements, storing mutable values, and managing browser APIs without triggering re-renders. Confidence: 0.85 - Use sr-only classes for accessibility labels. Confidence: 0.85 - Always use shadcn/ui as the component system for Next.js projects. Confidence: 0.85 - When setting up shadcn/ui, ensure globals.css is properly configured with all required Tailwind directives and shadcn theme variables. Confidence: 0.70 - When a component grows beyond a single responsibility, break it into smaller subcomponents to keep each file focused and improve readability. Confidence: 0.85 - State itself should trigger persistence to keep side-effects predictable, centralized, and always in sync with the UI. Confidence: 0.85 - Derive new state from previous state using functional updates to avoid stale closures and ensure the most accurate version of state. Confidence: 0.85
چطور از این پرامپت استفاده کنم؟
این یک پرامپت در سطح «پیشرفته» از دسته برنامهنویسی و توسعه نرمافزار است. برای اینکه بهترین نتیجه را بگیری، این مسیر را دنبال کن:
۱) کپی کن. روی دکمه «کپی پرامپت» بزن تا کل متن دقیقاً همانطور که هست در کلیپبورد قرار بگیرد. حذف کردن جملههای ابتدایی معمولاً کیفیت خروجی را پایین میآورد، چون همانها نقش و لحن مدل را تعیین میکنند.
۲) در یک گفتگوی تازه بچسبان. این پرامپت را به عنوان اولین پیام یک چت جدید بفرست. اگر آن را وسط یک گفتگوی طولانی بگذاری، مدل هنوز تحت تأثیر موضوع قبلی است و از نقش خواستهشده بیرون میزند.
۳) بلافاصله بعد از آن، موضوع خودت را بنویس. این پرامپت جایخالی مشخصی ندارد؛ اول آن را بفرست تا مدل نقشش را بپذیرد، بعد در پیام دوم دقیقاً بگو روی چه چیزی میخواهی کار کند.
۴) به مدل زمینه بده. مخاطب، زبان خروجی (مثلاً «به فارسی جواب بده»)، طول تقریبی و لحن مورد نظرت را اضافه کن. بیشتر جوابهای ضعیف نتیجه نبودِ همین سه خط اضافهاند، نه ضعف خودِ پرامپت.
۵) یک بار اصلاح کن. جواب اول را نهایی فرض نکن. بنویس «این بخش را کوتاهتر کن»، «مثال واقعی اضافه کن» یا «سه نسخه متفاوت بده». دور دوم تقریباً همیشه بهتر از دور اول است.
۶) کد را قبل از اجرا بخوان. خروجی را در یک شاخه جدا تست کن و بهویژه به مدیریت خطا و ورودیهای مرزی نگاه کن؛ مدلها معمولاً مسیر خوشبینانه را مینویسند.
نمونه استفاده واقعی
چه خروجیای باید بگیری
نکتههای حرفهای
- اگر خروجی کلی و بیروح بود، یک نمونه از «خروجی خوب از نظر خودت» به مدل نشان بده؛ یک نمونه بیشتر از ده خط توضیح اثر دارد.
- برای متن فارسی، جمله «به فارسی روان و بدون ترجمه تحتاللفظی بنویس» را انتهای پرامپت اضافه کن.
- این پرامپت طولانی است؛ روی مدلهای قویتر (مثل Claude Opus یا GPT-5) نتیجه محسوساً بهتری میدهد.
- نسخه زبان و فریمورک را صریح بنویس (مثلاً «Node.js 24 و TypeScript 5») تا کد قدیمی تحویل نگیری.