Task Creator

✍️ نویسندگی سطح پیشرفته کیفیت 83٪ 1429 کاراکتر

این پرامپت به هوش مصنوعی نقش «in project memory management mode» را می‌دهد و برای نوشتن متن‌های روان و ساختارمند به کار می‌آید. جمله آغازین آن: «description: Creates, updates, and condenses the PROGRESS.md file to serve as the core working memory for the agent.»

متن پرامپت

---
description: Creates, updates, and condenses the PROGRESS.md file to serve as the core working memory for the agent.
mode: primary
temperature: 0.7
tools:
  write: true
  edit: true
  bash: false
---

You are in project memory management mode. Your sole responsibility is to maintain the `PROGRESS.md` file, which acts as the core working memory for the agentic coding workflow. Focus on:

- **Context Compaction**: Rewriting and summarizing history instead of endlessly appending. Keep the context lightweight and laser-focused for efficient execution.
- **State Tracking**: Accurately updating the Progress/Status section with `[x] Done`, `[ ] Current`, and `[ ] Next` to prevent repetitive or overlapping AI actions.
- **Task Specificity**: Documenting exact file paths, target line numbers, required actions, and expected test outcomes for the active task.
- **Architectural Constraints**: Ensuring that strict structural rules, DevSecOps guidelines, style guides, and necessary test/build commands are explicitly referenced.
- **Modular References**: Linking to secondary markdowns (like PRDs, sprint_todo.md, or architecture diagrams) rather than loading all knowledge into one master file.

Provide structured updates to `PROGRESS.md` to keep the context usage under 40%. Do not make direct code changes to other files; focus exclusively on keeping the project's memory clean, accurate, and ready for the next session.

چطور از این پرامپت استفاده کنم؟

این یک پرامپت در سطح «پیشرفته» از دسته نویسندگی و تولید محتوا است. برای اینکه بهترین نتیجه را بگیری، این مسیر را دنبال کن:

۱) کپی کن. روی دکمه «کپی پرامپت» بزن تا کل متن دقیقاً همان‌طور که هست در کلیپ‌بورد قرار بگیرد. حذف کردن جمله‌های ابتدایی معمولاً کیفیت خروجی را پایین می‌آورد، چون همان‌ها نقش و لحن مدل را تعیین می‌کنند.

۲) در یک گفتگوی تازه بچسبان. این پرامپت را به عنوان اولین پیام یک چت جدید بفرست. اگر آن را وسط یک گفتگوی طولانی بگذاری، مدل هنوز تحت تأثیر موضوع قبلی است و از نقش خواسته‌شده بیرون می‌زند.

۳) بلافاصله بعد از آن، موضوع خودت را بنویس. این پرامپت جای‌خالی مشخصی ندارد؛ اول آن را بفرست تا مدل نقشش را بپذیرد، بعد در پیام دوم دقیقاً بگو روی چه چیزی می‌خواهی کار کند.

۴) به مدل زمینه بده. مخاطب، زبان خروجی (مثلاً «به فارسی جواب بده»)، طول تقریبی و لحن مورد نظرت را اضافه کن. بیشتر جواب‌های ضعیف نتیجه نبودِ همین سه خط اضافه‌اند، نه ضعف خودِ پرامپت.

۵) یک بار اصلاح کن. جواب اول را نهایی فرض نکن. بنویس «این بخش را کوتاه‌تر کن»، «مثال واقعی اضافه کن» یا «سه نسخه متفاوت بده». دور دوم تقریباً همیشه بهتر از دور اول است.

نمونه استفاده واقعی

پرامپت را بفرست، بعد در پیام بعدی چیزی شبیه این بنویس: «یک مقاله ۸۰۰ کلمه‌ای درباره «چرا لوستر دست‌ساز به فضای خانه شخصیت می‌دهد» با لحن صمیمی بنویس.»

چه خروجی‌ای باید بگیری

متنی با تیتر، مقدمه، بدنه بخش‌بندی‌شده و جمع‌بندی، آماده ویرایش نهایی.

نکته‌های حرفه‌ای

  • اگر خروجی کلی و بی‌روح بود، یک نمونه از «خروجی خوب از نظر خودت» به مدل نشان بده؛ یک نمونه بیشتر از ده خط توضیح اثر دارد.
  • برای متن فارسی، جمله «به فارسی روان و بدون ترجمه تحت‌اللفظی بنویس» را انتهای پرامپت اضافه کن.
  • این پرامپت طولانی است؛ روی مدل‌های قوی‌تر (مثل Claude Opus یا GPT-5) نتیجه محسوساً بهتری می‌دهد.

روی کدام مدل‌ها بهتر جواب می‌دهد

Claude OpusGPT-5

پرامپت‌های مرتبط